De goede dood…

Zelf bepaald levenseinde in het licht gezet

Toen ik donderdagavond 9 februari jl. op televisie het nieuws vernam dat er een film uitkwam met de titel  ‘De goede dood’, wist ik dat we de volgende dag afscheid moesten gaan nemen van mijn moeder. De film vertelt het verhaal van de ongeneeslijk zieke Bernhard, die besloten heeft om te sterven. Niet overvallen te worden door de dood, stikkend ten onder te gaan – zijn grootste angst – maar rustig, voorbereid, in een vredige slaap heen te gaan…

Het thema euthanasie lijkt steeds meer uit een verstopt hoekje te komen, maar een mening erover hebben is niet gemakkelijk. Tenminste, niet voor mij. Ik heb gestruggled met de vraag of het zelf bepalen van je levenseinde wel de ´bedoeling´ is van ons leven hier op aarde. Het moment van deze worsteling, in mijn geval als naaste, is er vaak nog niet als het sterven van onze dierbare nog op ´veilige´ afstand ligt. Mijn ervaring is dat het dan toch echt anders voelt dan wanneer het ook daadwerkelijk een gegeven dreigt te worden. Mijn oprechte woorden van instemming en begrip kwamen ineens op een helling te staan. Grote vraagtekens verrezen er bij mij of dit wel de juiste weg kon en mocht zijn. Hoe zit het met ons lot, onze levenslessen, onze onverwerkte gedachten, emoties, gevoelens? Lukt dat nog wel als we ‘voortijdig’ het aardse verlaten? Van de andere kant: is het nodig en bovendien wel haalbaar alles verwerkt en in het reine te hebben als je dit aardse leven verlaat?  Zal zeker niet altijd gaan; veel mensen worden ook plots uit het leven gerukt.  Inmiddels ben ik erachter dat ook met euthanasie deze weg wordt bepaald door krachten en machten sterker dan wij. Er wordt daarin ‘gestuurd’ door gebeurtenissen, gedachten, voorvallen, die geen directe link lijken te hebben met het beëindigen van een leven, maar ‘toevalligheden’ beïnvloeden het proces, als dat nodig mocht zijn. De ervaring die ik met mijn moeder’s overlijden mocht hebben is die van een mooie dood. Door haar volle overtuiging dat ‘dit het was en dat het goed was, de cirkel was rond’, haar kalme overtuiging, rust en berusting kon ze ons een goed gevoel geven over haar levenseinde. Nooit vergeet ik haar lieve glimlach vlak voor haar sterven. Een dankbaarheid dat ze dit leven mocht afsluiten, moe gestreden en verlangend naar een terugkeer naar de rust en vrede van het Licht. Dank je mam, voor alles en geniet van je welverdiende rust!

 

One Response to “De goede dood…”

  1. Ruud van Es schreef:

    Wat een prachtig verhaal Diane. Ik denk zelf dat het leven zich alleen maar afspeelt in het hier en nu. En dat de zin van het leven het leven zelf is. Vanuit dat perspectief heeft je moeder iets heel goeds gedaan.

Leave a Reply

Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.